Na teritoriji Prijestonice Cetinje nalazi se niz turističkih izletišta. No, među njima, posebno mjesto pripada živopisnim mjestima u Riječkoj nahiji – poput Rijeke Crnojevića i Žabljaka Crnojevića, odnosno lokalitetima na planini Lovćen i u njenom podnožju, kao što je naselje Njeguši, te Jezerski vrh.

Rijeka Crnojevića

Mali grad sazdan na istoimenoj rijeci, jedno je od najljepših naselja u Crnoj Gori. Do Rijeke Crnojevića lako je doći sa magistralnog puta Podgorica – Cetinje.

Početak bogate i fascinantne istorije grada datira iz XV vijeka. On se vezuje za vladara Zete Ivana Crnojevića (1465 – 1490) koji je, da bi izbjegao tursku vojsku, na Obodu podigao utvrđenje i manastir – čija je crkva posvećena Svetom Nikoli. U to doba, Ivan Crnojević prenio je na Obod svoju prijestonicu sa tvrđave Žabljak, a manastir je postao sjetište Zetske mitropolije.

Žabljak Crnojevića

Prvi pisani tragovi o srednjevjekovnom gradu Žabljaku potiču od sredine XV vijeka, a takođe su vezani za kraljevsku dinastiju Crnojević. Svakako, postoji mogućnost da je Žabljak, zapravo, osnovan za vrijeme dinastije Vojislavljević, no sasvim je izvjesno kako su u njemu stolovali Crnojević. Otud, naselje je danas poznato pod nazivom Žabljak Crnojevića.

Žabljak je bio prijestonica Stefana Crnojevića, a zatim i Ivana Crnojevića, koji u njemu stoluje do 1478. godine. Tada, Žabljak zauzimaju Turci, pod čijom je vlašću bio sve do 1878. godine, kada je, odlukom Berlinskog kongresa, pripao Crnoj Gori.

Njeguši

U okamenjenim brdima u zaleđu Jadrana, na nadmorskoj visini od 800 do 1.000 metara, nalaze se brojna zanimljiva, no slabo naseljena mjesta. Najpoznatije među njima je selo Njeguši, koje se nalazi na četiri kilometra vazdušne linije od Jadranskog mora, odnosno Kotora – do kojeg vode 32 serpentine.

Njeguši su rodno mjesto crnogorskog vladara i pjesnika Petra II Petrovića Njegoša, a njegova rodna kuća danas je otvorena za posjetioce.

Riječ je, takođe, o mjestu poznatom po proizvodnji izuzetno ukusnog pršuta, ali i po domaćim specijalitetima – među kojima su najčuveniji sir i kobasice.

Mauzolej na Lovćenu

Na planini Lovćen, na Jezerskom vrhu (1.660 metara nadmorske visine), po želji Petra II Petrovića Njegoša, još za njegovog života, podignuta je kapelica. Njegošev amanet – da u njoj počiva – ispunio je knjaz Danilo, iznijevši sa najviđenijim Crnogorcima njegove posmrtne ostatke na vrh, u carstvo munja.

No, nijesu samo munje remetile vladičin miran san. Jezerski vrh, naime, bio je prvo meta Turaka, a potom i Austrougara, koji su 1916. godine kapelicu sravnili sa zemljom. Kroz devet godina, podignuta je nova, a u novije doba rođena je ideja o gradnji monumentalnog spomenika po projektu vajara Ivana Meštrovića.

Otud, 1974. godine, na Jezerskom vrhu otvoren je mauzolej. Da bi se stiglo do njega, od Cetinja treba preći dvadesetak kilometara puta, a onda i savladati 461 stepenik. I taj put, hodočašće, poseban je doživljaj.